Weerstand

Weerstand tegen ziekte door goede voeding is één, maar wat speelt nog meer een belangrijke rol?

Een goede geestelijke en lichamelijke weerstand hebben tegen van alles in deze wereld is een must om te overleven. Ik zeg overleven, want als je je mee laat voeren in de onrust die er op dit moment in de wereld heerst dan ben je, mag ik het zeggen, verloren. Mensen die in hun denken blijven steken en niet durven te vertrouwen op hun gevoel hebben het moeilijk. In je denken zitten betekent vooral aangesloten zijn op angst die in grote mate heerst in deze tijd. Angst voor tekorten, je baan, ziekte, je huis en angst voor conflict door je te uiten.

Op je gevoel aangesloten zijn daarentegen betekent vooral rust, vertrouwen en meer begrip op een dieper niveau waarom alles is zoals het is.

Vele onderzoekers hebben zich al blind gestudeerd op de factor stress welke een grote invloed heeft op het welbevinden van de mens. Het vermogen om zelf goed met ‘onzekerheden’ en veranderingen om te gaan heb je zelf in de hand. Je kijk en je gedachten bepalen voor het grootste deel hoe jij je voelt op elk moment van de dag. Elk moment je goede gevoel in ere houden is de eigen verantwoordelijkheid die ieder mens voor zichzelf heeft.

Ik heb een lange periode gekend waarin ik aan de grond zat. Alle zekerheden waaraan een mens zo gehecht is waren er niet; een fijn huis, een baan die bij me paste, de juiste partner, ik was vooral alleen met veelal niemand die me begreep, daarnaast waren er ook nog eens de geestelijke onvermogens die onder andere waren te wijten aan een laag zelfbeeld. Toch wist ik me in mijn eentje bovenin de bandbreedte te houden. Ik had de zee dichtbij, ik had contact met mijn gids en ik wandelde heel veel in de natuur om tot mezelf te komen en diep van binnen had ik toch het vertrouwen dat het eens zou lukken met al die behoeftes die ik diep van binnen had. Ik geloofde nog steeds in de kracht van de liefde al was ik op vele fronten teleurgesteld. Ik wist dat alles een doel had, ook deze moeilijke ervaringen en dat ik ooit meer begrip en inzicht zou hebben waarom ik het had meegemaakt.

Nu kan ik zeggen dat ik alles heb wat mijn hartje ooit begeerde. Zonder slag of stoot is het niet altijd gegaan, geen enkele grote verandering gaat zonder slag of stoot. De vruchten die ik nu pluk zijn groots. Ik weet ook dat de vruchten nog groter worden in de komende tijd, de kennis en inzichten die ik gedurende mijn reis heb opgedaan worden nu middels boeken aan diegene geboden die ervoor open staan. Begrijpen hoe alles werkt geeft rust, de echte antwoorden vind je alleen maar in jezelf.

Toen ik zo’n tien jaar geleden overal middenin zat wist ik dat ik maar een ding te doen had en dat was mezelf terug vinden. Wie ben ik, wat kom ik hier doen? De reis begon. Klachten als heftige hyperventilatie, paniekaanvallen, angstaanvallen om dood te gaan, problemen om in slaap te komen, angst voor het ongeziene, angst voor conflict, ach je kunt het zo gek niet bedenken of ik had er wel last van. Wat voor een ander mens normaal was, bleek voor mij niet normaal te zijn. Wat alle mensen zo graag willen, wilde ik ook, zoals een lieve partner, een toffe baan waar je je helemaal in thuis voelt en waarin je je kunt ontwikkelen en dat fijne huis, het bleef van me weg hoe ik ook creëerde en me ontdeed van oude overtuigingen en ballast van het verleden.

Wel deed ik onderweg veel ervaring en inzicht op. Ik ontdekte hoe gevoelig ik was voor de aandacht van anderen die het ogenschijnlijk zo goed met mij voor hadden, maar mij uiteindelijk in sektarische toestanden trokken. Ja, als je weinig eigenwaarde hebt, dan ben je gevoelig voor alles en iedereen buiten jezelf. Toen het me echt te gortig werd en er sprake was van intimidatie en manipulatie heb ik de banden verbroken. Er werd gedreigd dat als ik me los zou maken dat er dan heel wat verschrikkelijks zou gebeuren en ik verloren zou zijn. Gelukkig heb ik me losgemaakt tot de bibbers aan toe en ik ontdekte hoe de leiders van de groep energetische banden naar mij hadden gelegd die me letterlijk naar hen toe trokken. Ik heb ze in de geest moeten afkappen en verbreken. Een heel lieve vrouw die op mijn pad kwam heeft mij daarbij geholpen, Angel heette ze. Zij heeft me uiteindelijk geholpen weer de antwoorden in mijzelf te leren vinden. Er is niemand die kan zeggen wat goed voor jou is, jij bepaalt zelf je levenspad en wat goed voelt voor jou en dat kan dus voor iedereen verschillend zijn.

Langzamerhand begon ik mezelf nog beter te begrijpen, daarmee de schepping en hoe alles werkt en mijn eigenwaarde nam toe.  Ondanks alle heftige toestanden bleef ik vertrouwen in de liefde, de kracht van de liefde. Ik leerde dat het een must is om stevig je grens te kunnen trekken, omdat niet iedereen altijd het beste met je voor heeft of lief is. Veel mensen denken nog steeds dat je altijd lief moet zijn en je daarmee je leven moet leiden, maar in deze tijd is het een must om daar waar mensen verschillende intenties hebben, diegene met de verkeerde intentie stevig een halt toe te roepen! Je doet het voor jezelf, je gaat eraan met alleen maar lief zijn, ze walsen over je heen, zo werkt het dus niet. Je bent het aan jezelf verplicht die grens aan te geven. Jij hebt als uniek wezen recht op deze aarde te zijn, eis je plek op!

Als je je steeds groter en sterker gaat voelen, dan voel je je ook meer opgewassen tegen van alles. Je kunt letterlijk alles aan, want je hebt vertrouwen, vertrouwen in jezelf en vertrouwen dat ook alles in de wereld een bedoeling heeft. Hoe beter je in je vel zit hoe meer weerstand je kunt bieden tegen alle moeilijkheden die je op je pad kunt tegenkomen. Leren luisteren naar je eigen gevoel en er naar handelen is de sleutel om je krachtig te voelen en te ‘weten.’ Op deze manier verminder je ook de stressgevoelens. Ziektes zul je minder aantrekken, omdat je ervoor zorgt dat je het naar je zin hebt. Je hele lijf reageert namelijk op je geestelijke staat van zijn. Opgebouwde niet geleefde energie slaat zich in je cellen op en gaat, als je er niet tijdig naar luistert een eigen leven leiden, welke zich kan uiten in een ziekte ergens in je lichaam.

Het kan ook zijn dat er traumatisch ervaringen zijn uit zelfs andere levens die zich in dit leven laten zien in de vorm van een ziekte. Iedereen wordt uiteindelijk opgelift naar die hogere trilling waarbij klachten dus meer aan het licht zullen komen. Hierbij geldt des te meer dat het de hoogste tijd is te leren luisteren naar je gevoel en op zelfonderzoek uit te gaan naar wat voor jou belangrijk is en goed voelt.

Ziekte is als het ware een noodsignaal van de ziel en wat wij vooral gewend zijn in de Westerse moderne maatschappij is om de ziekte te behandelen d.m.v. symptoombestrijding, door het onderdrukken en dempen van wat zich laat zien door middel van medicijnen.

Toen ik ooit met hyperventilatieklachten bij de huisarts kwam schreef hij me medicijnen voor. Thuis aangekomen ben ik op zelfonderzoek uitgegaan, omdat die medicijnen toch niet goed voelden. Ik kwam erachter dat er meer manieren zijn om van je hyperventilatie af te komen en dan zonder medicijnen! Vooral het zoeken naar de oorzaak ervan en leren te ontspannen en te vertrouwen in jezelf, spraken mij aan.

Ik ben teruggegaan en heb me geuit en was boos dat hij me niet had ingelicht over de diepere oorzaken en over andere methodes, zodat ik zelf een keus kon maken. Het was duidelijk, hij was een man die geloofde in medicijnen en met al het andere had hij niets. Als het aan hem lag zat ik nu nog aan de medicijnen en ik ben blij dat ik er nog nooit een geslikt heb, misschien een pilletje om het daarna nooit meer te doen. Idem dito voor de antibiotica die ik kreeg voorgeschreven voor de vele keelontstekingen die ik een bepaalde periode had. Ik wist al snel, dit is troep! ‘I do it my way!’

Ik heb heel veel bereikt door liefde te sturen, de oorzaak aan te pakken, me te leren uiten, veel te zingen, leren te ontspannen en te vertrouwen en als ik dan iets nam voor mijn keel, dan was het op homeopathische basis. Inmiddels ben ik vele inzichten rijker en is mijn keelontsteking door inzet van eigen kracht genezen.

Veel mensen hebben tot op de dag van vandaag heel veel moeite zich te uiten of het nu in een groep is of een op een, het lijkt haast een forbidden iets te zijn, een ongeschreven regel om iets te vinden of je te uiten, terwijl uiten toch het heerlijkste is wat er is.

Je uiten, zeggen wat je voelt of vindt, zoals een kind dat van nature doet. Dan leer je elkaar ook pas goed kennen, dat we soms verschillend zijn en andere ideeën hebben over van alles maakt het juist boeiend en interessant. We zijn geen eenheidsworst en dat is maar goed ook.  Wie de schoen past trekt hem aan. Als iedereen zich meer gaat uiten, dan kan het zijn dat er natuurlijk buttons worden aangeraakt. Maar zo leer je ook je groots te weten zoals, ja ik vind dat en jij mag het anders vinden. Je hoeft je daardoor niets minder te voelen. Dat je eerlijk naar jezelf bent en een goede intentie naar de ander blijft houden moge duidelijk zijn, want van valsheid is nog nooit iemand gegroeid.

En zo komen we weer bij weerstand. Als je voelt en weet dit kan ik aan, ik voel me groots, ik mag er zijn, wat dacht je wat alle cellen dan doen?! Ze voelen zich krachtig en ze bevinden zich in de hoogste staat van zijn, een hoge liefdestrilling. Je cellen en je hele lichaam voelen zich opgewassen tegen alle nare negatieve energieën. Alleen al, omdat je cellen vol zitten met positieve energie en niet resoneren met de lagere energieën van ziektes bijvoorbeeld.

Als jij dus verantwoordelijkheid neemt voor je eigen leven en je gevoel en je je hele lijf als wonderlijk, functionerend organisme serieus neemt en je jezelf het allerbeste gunt, neem van mij maar aan dat de kans ziek te worden zeer klein is.

Marjon van Vliet

Tags: , , , , , ,

Leave a Reply