Voelen is weten

Wie gelooft alles wat hij of zij ziet? De meesten denken ‘what you see is what you get,’ maar is dat wel zo? Kunnen we niet beter zeggen ‘what you see is not always what you get!’ Waar wil ik naar toe met mijn verhaal? De energie en intentie leren voelen achter alles. Soms denk ik wel eens; blinden hebben één voordeel, ze worden niet misleid door de buitenkant. Hoewel de woorden soms ook heel mooi gezegd kunnen worden, terwijl er dan toch een andere energie achter schuil gaat dan de betekenis van de woorden zelf.

Waarom zijn we het verleerd om de energie achter alles te kunnen voelen? Vinden we het stiekem niet te erg om te voelen wat er werkelijk schuil gaat achter allerlei soorten gedrag of mooie praatjes? Zijn we niet al zo vaak teleurgesteld, maar willen we maar niet geloven dat er mensen of bedrijven zijn die het niet goed met ons voor hebben?

Vaak redeneren we ook nog vanuit hoe we zelf zijn. We denken wat ik niet zou doen dat doet een ander ook niet. Liegen en bedriegen dat doe je niet en je spreekt je toch echt uit over wat je voelt en wat je fijn vindt of niet?!

Maar helaas is er een percentage van de wereldbevolking die zich in alle lagen, rangen en standen bevindt die een hoofdintentie hebben van het niet goed voor hebben met de ander of er zelf beter van willen worden ten koste van de ander. Ze maken misbruik van de goedgelovigheid van de noem het zuivere mensen, ze lachen zich rot als ze weer iemand beet hebben en er zelf rijker of beter van zijn geworden, terwijl diegene die misbruikt is zich weer moet herstellen van de teleurstelling en het gevoel dat mensen in staat zijn dit te doen.

Er is een verschil tussen vertrouwen blijven houden in mensen en onderscheid leren voelen van de soort intentie bij mensen. Kinderen weten bijvoorbeeld nog heel goed of iemand het goed met ze voor heeft of niet. Ze weigeren die oom of tante verplicht een kus te geven, ook al doet die zich heel aardig voor! De primaire reactie wordt nog compleet gevolgd totdat het wordt afgeleerd door de ouders of de omgeving. Het is niet voor te stellen wat voor grote invloed dit op je heeft als kind en ook later nog bepalend is voor je gevoel dat zich niet mocht ontwikkelen en versterken.

Tegenwoordig weten velen niet meer het verschil te maken tussen je gedachten, de overtuigingen die je hebt overgenomen uit het verleden en je gevoel, daarom stinken we er ook vaak zo in. Als we hadden blijven luisteren naar onze eerste gevoelsimpuls als kind, dan hadden we op latere leeftijd veel minder in de valkuilen getrapt van de mensen die het slecht met ons voor hebben. Een kind leren dat er op de aarde goed en kwaad bestaat en dat je het verschil kunt voelen is een ware gids voor het leven. Op deze manier zou het kind later als volwassene daar op alle vlakken zijn voordeel mee doen. Bij het kiezen van de juiste partner, het soort werk waar die gelukkig van wordt, het soort mensen die hij om zich heen verzamelt, hij weet dus bij elke keuze waar hij zich het beste bij voelt.

Maar helaas gebeurd er vaak het tegengestelde. Mensen weten het niet meer en zijn doordat ze niet meer kunnen vertrouwen op hun eigen gevoelsimpuls, maar gaan luisteren naar wat moeders zegt, de juffrouw, de voedingsdeskundige, de collega, enz. Maar wat ze zelf voelen en eigenlijk willen dat weten ze niet meer! Ze zijn verworden tot een marionet van hun omgeving en hebben geen idee meer wat het is om werkelijk te voelen en hun leven in te richten naar hoe het fijn voelt voor henzelf, los van wat iedereen vindt om hen heen. Ze zouden uit de vicieuze cirkel moeten breken en op zoek moeten gaan naar hun eigen gevoel en dat is soms ‘a hel of a job.’ Dat begint al door je eigen leven onder de loep te nemen en goed te gaan voelen wat niet bij je past en daar afstand van te doen. Je zult zien dat dan ook de goede fijne dingen die wel passen en goed voelen de ruimte krijgen om in je leven te komen. Het voedsel dat je eet zul je onder de loep gaan nemen, wat voelt goed en wat niet? Je leert onafhankelijk een oordeel te hebben en je gevoel te raadplegen, dat met vallen en opstaan kan gaan, maar je zult je uiteindelijk steeds zelfstandiger en krachtiger gaan voelen. Wat je aandacht geeft dat groeit, dus blijvend aandacht geven aan je gevoel levert op den duur zijn vruchten af.

Je zult zelfs als je voor het schap staat om vlees uit te zoeken intuïtief weten wat te moeten kiezen. Je zult zelfs bijvoorbeeld kunnen voelen of dat het dat verschrikkelijke verrotte paardenvlees is, dat verkocht werd onder het mom van biologisch goed vlees. Je voelt alles meer en meer aan, waardoor je ook betere keuzes kunt maken. Interessant is het dat dieren bijvoorbeeld intuïtief genetisch gemanipuleerde gewassen  laten staan en niet willen eten, dat gevoelsvermogen zit ook in ons en kunnen we weer activeren.

Wanneer je je eigen gevoel als raadgever serieus neemt en je er steeds meer naar leert luisteren, dan laat je je niet zo snel meer van alles aanpraten. Het levert je een boel op, je tuint er niet zo snel meer in, je creëert de juiste omstandigheden in je leven om je heen, omdat je alles ziet en voelt en daardoor de juiste keuzes kunt maken. Zo hebben de mensen of het nu in de privé sfeer ligt of bij bedrijven die je willen besodemieteren,  geen kans meer jou te beflikkeren en jij bent de laatste die lacht.

Marjon van Vliet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Leave a Reply